Dag 15 Princeton - New York

We verlaten het hotel in Princeton (zonder i-pad blijkt later..) en rijden eerst nog langs het huis waar Einstein heeft gewoond en langs de campus van de Universiteit van Princeton, waar we even rondwandelen. De gebouwen op campus lijken wat meer Harry Potter-achtig dan die van Harvard, vond ik.

Daarna zetten we koers naar de eindbestemming, New York. Eerst kris kras door Manhattan naar ons hotel in Queens. Het was nog maar 12 uur, maar gelukkig konden we al inchecken. Gedoetje met kamers; reisagentschap had één queenbed geboekt ipv twee aparte bedden, maar dit vonden wij iets té gezellig. Kamer met twee bedden was niet meer beschikbaar. Dan maar alles verslepen naar een kamer met een kingbed. Toen we gesetteld waren moesten we de auto nog wegbrengen. Hup, weer kriskras door Manhattan naar Alamo. Tanken en inleveren. Bij het dichtstbijzijnde metrostation hebben we een weekkaart gekocht en zijn we naar Times Square gegaan. Hier even rondgelopen, McDonalds aangedaan en de Nintendo store, M&M's world, Lego store en Toys 'R Us bezocht. We komen hier 's avonds nog wel een keer terug.

Dan weer terug naar het hotel. Het Queensboro Plaza metrostation is heerlijk dichtbij. We eten bij M. Wells Steakhouse (wat exclusiever en dus prijziger dan je zou denken bij een steakhouse..). Ennnn, toen ik de blog wilde typen kwam ik er dus achter dat mijn i-pad weg was. Dankzij de huidige technieken al snel getraceerd in het hotel van gisteren en als het goed gaat wordt de i-pad nu opgestuurd naar dit hotel. We kijken nog een aflevering van Under the dome en dan is het mooi geweest voor vandaag. Morgen een lange dag voor de boeg!

Weer: Afwisselend bewolkt en zon
Hotel: Comfort Inn Long Island City

Dag 14 Philadelphia - Princeton

Vanochtend 'uitgeslapen' tot 8 uur. We gingen naar Eastern State Penitentiary en die ging pas om 10 uur open. Eastern State Penitentiary, in gebruik van 1829 tot 1971, was de eerste echte penitentiaire inrichting ter wereld, een gebouw dat ontworpen is met het doel om gevangenen tot inkeer te laten komen. De gevangenis had eerder stromend water en centrale verwarming dan het Witte Huis.
De celblokken komen als wielspaken bij elkaar en als je in het middelpunt staat, krijg je een creepy gevoel. Het is een oud, afbladderend gebouw, goed voor een horrorfilm, maar dat is eigenlijk ook wel weer mooi. Goed voor foto's in ieder geval. Hier moet je 's nachts eens rond lopen. Er zijn namelijk ook verhalen dat het spookt in de gevangenis... De twee meest beroemde gevangenen zijn "Scarface" Al Capone (heeft ook in Alcatraz gezeten) en bankrover "Slick Willie" Sutton. Wij vonden deze gevangenis 'leuker' dan Alcatraz. 

Cel van Al Capone

Vervolgens twee uur omrijden voor het laboratorium van Thomas Alva Edison. Deze wilden we zien, maar kwamen er eerder dit jaar te laat achter dat het niet op maandag geopend is. Dus eerst naar West Orange, wat al bijna New York is, en vervolgens terug naar Princeton. Er waren helaas geen kaartjes meer voor de tour door het huis van Edison en zijn vrouw, maar je kon wel op het landgoed lopen. Het koppel ligt ook in de tuin bij het huis begraven.

Vervolgens met de audiotour door het laboratorium. Dit complex is grooooot. Alleen het hoofdgebouw is al drie verdiepingen en dan zijn er nog een aantal kleinere loodsen. In totaal heeft Edison 1093 patenten op zijn naam staan, de meesten voor uitvindingen die hier vandaan kwamen. In het hoofdgebouw zit een erg mooie bibliotheek, waar hij zelfs een bed had staan, voor het geval hij aan een stuk door moest werken en een paar uur rust nodig had. Hij bedacht uitvindingen op allerlei gebieden, maar de gloeilamp (1879) en de fonograaf (1877) zijn twee van bekendste.

Weer: Afwisselend bewolkt en zon

Hotel: Clarion Hotel Palmer Inn Princeton

Dag 13 Lancaster - Philadelphia

Gatsie wat een vies hotel van vannacht. We waren er zo zat van en het regende ook nog pijpenstelen, zodat we direct richting Philadelphia zijn gegaan, terwijl we eigenlijk in de Lancaster regio nog even rond wilden rijden. We reden maar meteen naar de King of Prussia Mall, in oppervlakte het grootste winkelcentrum van Amerika. Hier hebben we ontbeten en even rond gelopen. We zijn allebei geen shoppers, maar het was ons meer te doen omdat het op ons Amerika to-do lijstje stond.

Vervolgens op naar Philadelphia zelf. Eerst een stop bij de trappen voor het Museum of Art, waar Sylvester Stallone in de Rocky films naar boven rende.

Dan naar het Independence National Historic Park om de kaartjes op te halen voor de tour door Independence Hall. Dat duurt echter nog even dus we gaan eerst de Liberty Bell bekijken. Deze klok is een van de meest bekende symbolen van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog en staat bekend als symbool voor de vrijheid in het algemeen. Ook browsen we nog even door het National Museum of American Jewish History.
Om 3 uur kunnen we met de tour mee door de Independence Hall. Eerst wordt er door een gids een algemeen verhaal verteld en wordt er gevraagd waar iedereen vandaan komt. Er zijn vooral Amerikanen, dus met enkel een paar Engelsen en Fransen vallen we wel op. Benadrukt werd nog dat Nederland de 13 Britse kolonien financieel gesteund heeft in de strijd om de onafhankelijkheid. Belangrijkste verder was de Assembly room. Hier stemden de 13 kolonieen op 2 juli 1776 voor onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk. Op 4 juli (independence day) werd het opgestelde document goedgekeurd en op 2 augustus van hetzelfde jaar werd het document, de declaration of independence, getekend. Hierna begon de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. In 1783 erkende Groot-Brittannie de onafhankelijkheid en werd er een nieuwe overheid gevormd. Na de tour geeft de gids ons nog een hand, "Sorry for your loss", doelend op MH17.

Later in het hotel was het nog even spannend, want onze reservering (die vooraf al betaald is) werd niet in het systeem teruggevonden, maar we kregen toch een kamer. Wat een luxe vergeleken bij gisteren :D

Weer: Overwegend bewolkt en vooral 's ochtends veel regen
Hotel: Sheraton Philadelphia Downtown

Dag 12 Washington D.C. - Lancaster

Vanochtend moesten we om 9:20 bij het visitor center van het Gettysburg National Military Park zijn. Daar werden we om 10:00 met de bus naar het voormalig landgoed van Dwight D. Eisenhower a.k.a. Ike en zijn vrouw Mamie gebracht. Eisenhower was de generaal van de Geallieerde strijdkrachten in Europa tijdens WOII en later de 34e president van de Verenigde Staten. Tot zijn dood in 1969 was dit zijn weekendverblijf. Voor een president betreft het een vrij normale boerderij. Hij liet er gewassen verbouwen en bezat prijswinnend vee. In het huis en vrijwel alle schuren kun je een kijkje nemen. Alles is nog in de oude staat. Zelfs het kantoortje waar de secret service huisde is nog intact. Omdat het vrij rustig was hebben we telkens 'privé' uitleg gehad over van alles, dat was erg leuk en leerzaam.

Hierna werden we weer teruggebracht naar het visitor center van het military park. We reden de self-guided auto tour over het battlefield. Hier vochten in juli 1863 gedurende drie dagen de Union soldaten onder leiding van generalen Meade en Reynolds en de Confederate soldaten onder leiding van generaal Lee. Bekend als de slag bij Gettysburg. De noorderlingen (de Union) overwonnen. Er staat hier zoveel standbeelden, memorials en kanonnen, dat je niet weet waar je moet kijken. Ze hebben een route gemaakt waarbij je in chronologische volgorde van de slag een aantal plekken bezoekt. We zijn op meerdere plaatsen gestopt, in ieder geval bij het begin en het einde van de bloedige drie dagen. Het werkelijke einde is de militaire begraafplaats, waar onnoemelijk veel onbekende soldaten uit deze burgeroorlog begraven liggen.

Vervolgens rijden we richting Lancaster en aan het einde van de middag doen we nog de huis tour bij Amish Farm & House. Hier woonde eens een Amish familie en het huis wordt nu voor educatie gebruikt. Burgers die dicht bij de Amish uit de Lancaster gemeenschap staan, geven uitleg over het leven en de opvattingen van de Amish. Interessant, want wanneer de groep vragen begint te stellen, blijkt dat er ook veel ideeën over de Amish bestaan die niet kloppen.

Weer: strak blauwe hemel, heerlijk weer
Hotel: Rodeway Inn Akron

Dag 11 Washington D.C.

Laatste dag in Washington. Hup in de metro en op naar Arlington National Cemetery. Hoewel het een militaire begraafplaats is, liggen er naast militairen ook bekende Amerikanen, zoals presidenten, astronauten, politici en verdienstelijke burgers, waaronder 367 ontvangers van de medal of honor. Nog steeds vinden er dagelijks begrafenissen plaats. We hoorden dan ook een keer de drie geweerschoten, die deel uit maken van de ceremonie.
De begraafplaats is immens groot en we bezoeken dan ook enkel het graf van John F. Kennedy en familie, en het graf van de onbekende soldaat. In de laatste liggen resten van mensen uit WOI, WOII en de Korean War, waarvan de indentiteit niet bekend is. Soldaten van the 3d U.S. Infantry Regiment houden 24 uur per dag en 365 dagen per jaar wacht bij deze tombe. In deze tijd van het jaar wisselt de wacht elke 30 minuten en daar gaat een heel ritueel mee gepaard. Bijzonder om te zien. Er werd in een apart ritueel, net toen wij er waren, ook een nieuwe bloemenkrans opgehangen, waarbij wij de rechterhand op het hart moesten leggen. 

Eén metrohalte verder is het Pentagon. Je mag hier nergens foto's maken van het gebouw en er lopen zwaarbewapende wachten rond. We lopen naar het naastgelegen memorial voor de omgekomen mensen tijdens 9/11. Dit betreft passagiers van America Airlines Flight 77 en mensen in het Pentagon zelf. Voor elk van de 184 slachtoffers is een verlicht bankje gemaakt met hun naam erin en deze zijn gerangschikt op geboortejaar, beginnend met een meisje van 3 en eindigend met een man van 71. Als er meer leden van één familie zijn omgekomen, staan alle namen in het water onder het bankje.

Het is de dag van de herdenking bij ons, want hierna doen we het rondje van grote memorials aan de andere kant van de Potomac rivier. Beginnend bij het World War II Memorial, dan het Vietnam Veterans Memorial, het Lincoln Memorial, het Korean War Veterans Memorial, het Martin Luther King Jr. Memorial, het Franklin Delano Roosevelt Memorial en als laatste het Thomas Jefferson Memorial. Een rondje waarbij je flink wat stappen moet zetten en de voetjes zijn dan ook op. We lopen weer terug naar de Smithsonian metrohalte. We willen nog even kijken bij het Spy museum, maar de toegangsprijs is hier schrikbarend hoog (22 dollar p.p.), zeker in vergelijking met de andere gratis musea, dus dat laten we achterwege en gaan terug naar het hotel.

WWII Memorial

Vietnam Veterans Memorial

Lincoln Memorial

Reflecting Pool

Korean War Veterans Memorial

Martin Luther King Jr. Memorial

Thomas Jefferson Memorial van een afstand

Franklin Delano Roosevelt Memorial

Thomas Jefferson Memorial

Dit wordt onze laatste nacht hier en dan, bye bye Washington!

Weer: warm en plakkerig, net onder de 30 graden en overwegend bewolkt
Hotel: Quality Inn & Suites Washington

Dag 10 Washington D.C.

Dag 2 in Washington. Het is warm! We gaan 's ochtends naar the National Museum of American History. Niet goed gekeken, want deze gaat om 10 uur open en het was pas 9 uur. We eten even wat en keren dan weer terug. Omdat dit net het moment is dat Nederland met de rouwceremonie en 1 minuut stilte bezig is, volgen we het live op de telefoon en zijn ook even stil. Later bij het Witte Huis stond een tv crew en de verslaggeefster sprak over vlucht MH17. Ook hier nog dagelijks nieuws dus.
Het museum zelf viel mij persoonlijk wat tegen. We hebben geen tijd om alle verhalen uitgebreid te lezen om het beter te begrijpen en ik vermoed dat dit alles interessanter is voor de Amerikanen zelf. Het leukste was de originele Star-Spangled Banner uit 1813, de vlag die de inspiratie vormde voor het nationale volkslied. Een grote vlag, ooit 9,1 bij 12,8 meter. Nu beschadigd en kwetsbaar, en dat betekent geen foto's. We laten hier onze tassen achter in een gratis kluisje, want die mogen niet mee bij de volgende stop.

Vervolgens op naar The White House voor de tour waar je je maanden geleden al voor moest inschrijven en waarbij je door meerdere security checks moet. Ik denk dat dit alles langer geduurd heeft dan de wandeling door het huis. Wel bijzonder hoor, maar je kan eigenlijk maar een beperkt aantal kamers bekijken (geen Oval Office), dus we waren al gauw weer buiten. Het leukste is de State dining room, waar de etentjes met andere hoogwaardigheidsbekleders worden gehouden. Obama was overigens niet thuis, hij was naar San Francisco.
Ook in het huis is foto's maken ten strengste verboden, dus helaas. Wel hebben we foto's gemaakt van de voor- en achterkant. Er werd ons ook steeds gevraagd om foto's te maken van andere mensen.

Hierna weer terug naar het museum om de tassen op te halen en we zijn nog naar het naastliggende National Museum of Natural History geweest. Dit is veel leuker. Opgezette dieren, skeletten, mummies, fossielen, natuur, geologie, ruimte etc. Kijken hoe ze de botten van een nieuwe T-rex documenteren voor de toekomstige tentoonstelling (enige nadeel, die is dus nog niet open). En als een ekster loeren naar de letterlijk en figuurlijk schitterende Hope Diamond, 's werelds grootste diepblauwe diamant. Wederom een aanrader! Wel de tijd voor nemen want de musea zijn gratis, dus het is er meestal druk.

Laatste stop, The Washington Monument. De hoogste obelisk ooit gebouwd ter ere van, je raad het al, George Washington. In 2011 beschadigd door een aardbeving en na restauratiewerkzaamheden deze lente pas weer open gegaan. Hier hadden we kaartjes voor gereserveerd en we konden om 4 uur met de lift naar boven (na uiteraard wederom een grondige securitycheck). Hier heb je een mooi overzicht over de stad. We zagen het Capitool, het Witte Huis, het Pentagon, verschillende musea en enkele memorials, die we morgen nog gaan bekijken.

Weer: warm, ergens in de 30 graden en hele dag zon.
Hotel: Quality Inn & Suites Washington